Het thema van vandaag is snelweg, sneeuw en princessen. Het snelweggedeelte was voorzien. Zowel ‘google maps’ als de TomTom van BasBas gaf aan dat ongeveer 800 kilometer weg Sander, Bas, Kristiaan, Eefje en mij scheidde van onze eindbestemming. Sneeuw in Zweden is natuurlijk geen bijzonderheid, maar omdat ik zo ongeveer in het zuidelijkste puntje van Zweden zit had ik verwacht dat het wel mee zou vallen. En het viel wel, maar niet mee. Vanaf Denemarken hebben we erg veel sneeuw gezien. Kristiaan en Sander hadden me gisteren al gewaarschuwd dat er een sneeuwstorm voorspeld was voor Denemarken en Zweden en de voorspelling kwam uit. Zelfs de ‘locals’ hadden er moeite mee. Vanaf de Denemarken hebben we ongveer 12 auto’s geteld die op de vluchtstrook stonden. Ondanks alle sneeuw waren we toch veel eerder dan verwacht in Lund.
Eenmaal in Lund bleek de kiliansgatan nummer 10 met wat elektronische hulp makkelijk te vinden. Ik heb hier nu een kamer bij Sergio, een Chileen, in zijn appartement. Hij is getrouwd met een Zweedse en heeft twee kinderen. Eén meisje van vijf jaar en een jongen van vijf maanden. Zijn vrouw en kinderen zijn voor twee maanden naar Chili en hij heeft de kamer volgens mij vooral verhuurd om wat aanspraak te hebben in het lege appartement. Hij lijkt me erg aardig, hij had er bijvoorbeeld ook geen probleem mee dat ik meteen vier logees meebracht.
Mijn kamer is de kamer van zijn dochtertje. Hij heeft al haar spullen voor me eruit gehaald, behalve een drietal vrolijke kledinghaakjes, die niet van de muur te krijgen waren. Een olifant, een zonnetje en een beertje. Op m’n kamerdeur hangt ook nog een bordje van de oorspronkelijke bewoonster met het volgende opschrift: ‘La princesa’……..
Eenmaal in Lund bleek de kiliansgatan nummer 10 met wat elektronische hulp makkelijk te vinden. Ik heb hier nu een kamer bij Sergio, een Chileen, in zijn appartement. Hij is getrouwd met een Zweedse en heeft twee kinderen. Eén meisje van vijf jaar en een jongen van vijf maanden. Zijn vrouw en kinderen zijn voor twee maanden naar Chili en hij heeft de kamer volgens mij vooral verhuurd om wat aanspraak te hebben in het lege appartement. Hij lijkt me erg aardig, hij had er bijvoorbeeld ook geen probleem mee dat ik meteen vier logees meebracht.
Mijn kamer is de kamer van zijn dochtertje. Hij heeft al haar spullen voor me eruit gehaald, behalve een drietal vrolijke kledinghaakjes, die niet van de muur te krijgen waren. Een olifant, een zonnetje en een beertje. Op m’n kamerdeur hangt ook nog een bordje van de oorspronkelijke bewoonster met het volgende opschrift: ‘La princesa’……..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten