Iedere drie jaar word er een congres georganiseerd door de "Society for Neuroethology", en dit jaar was dat in Vancouver. Neuroethology betekend zoiets als het zoeken naar een verklaring van gedrag door te kijken naar de neurologische 'bedrading' en receptoren. En omdat veel mensen uit ons lab daar mee bezig zijn waren we goed vertegenwoordigd met ongeveer 12 mensen. Ik heb een hoop nieuwe mensen leren kennen maar doordat we met zoveel waren heb ik ook m'n collega's een stuk beter leren kennen.
Inhoudelijk gezien zat het ook goed. Er waren een aantal erg interessante sprekers met leuke onderwerpen zoals: navigatie dmv het aardmagnetisch veld door waterschildpadden, razendsnelle reacties in schuttersvissen, het zanggeheugen van vogels en natuurlijk kwallenogen :-)
De tweede week ben ik met drie collega's (m'n begeleider en twee andere PhD studenten) naar Vancouver eiland gegaan. Ons hoofddoel was walvissen zien, en dat ging niet in één keer goed. Op de eerste dag hadden we geen enkele walvis gezien, geen orca's of bultrug te bekennen. Gelukkig mochten we de volgende dag weer mee, gratis gelukkig. En die dag hebben we wel een bultrug gezien, geen orca's helaas maar we hebben verder nog wel zeeleeuwen gezien.
Hierna zijn we naar de omgeving van Mount Washington gereden in onze volgepakte huurauto en hebben daar een deel van onze spullen op onze rug gehesen om naar een camping op het nabijgelegen natuurgebied te wandelen. Hier heb ik samen met Anders een fikse wandeling gemaakt waarbij we zelfs nog door de sneeuw zijn gewandeld. We hebben geen beren gezien, maar wel een hele hoop mooie uitzichten :-)

In vancouver vind je een soort gematigd regenwoud, en dit weggetje leidde naar het strand vanaf de campus

Tja, wat moet ik zeggen, ik heb nu al een beroepsdeformatie....

Deze Darth Vader ala viool werkte in Victoria (Vancouver eiland) behoorlijk op m'n lachspieren

Bovenste rij: Eva, Lina en Anders

Zeeleeuw, met kleine wondjes na gevechten

Mooi,

ravijn met uitzicht,

Uitzicht vanaf campingplaats,

Sneeuw!